Κυριακή, 20 Σεπτεμβρίου 2015

ΑΠΕΛΑΣΗ

Για τα νησιά της πατρίδας μας που ξεχειλίζουν από πρόσφυγες πολέμου, συνεπώς «παράνομους» ανθρώπους, προτείνουμε την άμεση απέλαση των Ελλήνων, ξεκινώντας από τα ασπόνδυλα της ιθύνουσας τάξης (με τους κόλακές τους) και καταλήγοντας στους οσφυοκάμπτες πολιτικούς (με τα πιστά κομματόσκυλά τους).
Ως σωστοί πατριώτες, ας τραγουδήσουμε περήφανα ένα εθνικό μας τραγούδι:

ΖΟΥΜΕ ΜΑΖΙ
ΔΟΥΛΕΥΟΥΜΕ ΜΑΖΙ
ΝΤΟΠΙΟΙ-ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ
ΤΣΑΚΙΣΤΕ ΤΟΥΣ ΝΑΖΙ

Τετάρτη, 1 Απριλίου 2015

ΕΜΜΕΣΗ ΔΡΑΣΗ


Υπάρχουν και οι ψυχές που λεν δε γαμιούνται και τα εκλογικά αποτελέσματα, δε βλέπω Παβαρότι στη Βουλή καλύτερα (εννοώντας το γνωστό τηλεοπτικό κανάλι – προς αποφυγή παρεξηγήσεων). Μια καθαρά αισθητική προσέγγιση του κοινοβουλίου δηλαδή… Εξάλλου, εάν οι εκλογές μπορούσαν να αλλάξουν οτιδήποτε, λέει η Έμμα Γκόλντμαν, θα τις είχαν καταστήσει παράνομες. Όχι πως το κανάλι της Βουλής θα οδηγήσει στη χειραφέτηση του λαού βέβαια – αλλά ένα βαθυστόχαστο και καλλιεργημένο προσωπείο σε αυτοαπο- καλούμενους αριστερούς καλλιτέχνες που σχολιάζουν ειρωνικά τα κοινά, παίζουν επιτραπέζια σε καφετέριες πολυχώρων και πάντοτε έχουν ένα έργο σε εξέλιξη, σίγουρα το προσφέρει. Μία προεκλογική – και μετεκλογική – ελίτ κνώδαλων που δε διαφέρει σε τίποτα από την αγέλη των ψηφοφόρων που πιστεύουν στη μεταφυσική της κάλπης. Η ποιότητα ως άλλοθι της αδιαφορίας – τσάμπα θέαμα δίχως τον άρτο (λόγω λιτότητας). Και για το ψωμί-παιδεία-ελευθερία, ούτε κουβέντα: έχει Παβαρότι.

Τρίτη, 27 Ιανουαρίου 2015

ΠΑΡΑΘΕΣΗ

Επειδή τελευταία το άλικο ένδυμα των ιθυνόντων έχει τεράστια απήχηση στην αγέλη – μέχρι και σφυροδρέπανα ανέμισε προς τιμήν τους ο εύπιστος και αμνήμων λαός – θεωρούμε σκόπιμο να παραθέσουμε ένα επίκαιρο κείμενο του Μπακούνιν:

      «Καλά λοιπόν», θα πουν στον εαυτό τους τα μέλη της Λίγκας για Ειρήνη και Ελευθερία, «ας ονομάσουμε και τους εαυτούς μας σοσιαλιστές. Ας τους υποσχεθούμε οικονομικές και κοινωνικές μεταρρυθμίσεις, αλλά με τον όρο να σεβαστούν τις βάσεις του πολιτισμού και της αστικής παντοδυναμίας: την ατομική και κληρονομική ιδιοκτησία, τον τόκο επί του κεφαλαίου και τη γαιοπρόσοδο. Ας τους πείσουμε ότι μόνο υπ’ αυτές τις συνθήκες, οι οποίες εξασφαλίζουν, βέβαια, την κυριαρχία μας και τη δουλεία του προλεταριάτου, μπορούν να χειραφετηθούν οι εργάτες.»
   «Ας τους πείσουμε επίσης ότι για να γίνουν αυτές οι κοινωνικές μεταρρυθμίσεις είναι απαραίτητο πρώτα να έχουμε μια καλή πολιτική επανάσταση, αποκλειστικά πολιτική, και τόσο κόκκινη όσο θέλουν να την κάνουν με την πολιτική έννοια, με μπόλικες καρατομήσεις –αν αυτό γίνει αναγκαίο– αλλά με ακόμη μεγαλύτερο σεβασμό για την ιερή και απαραβίαστη ιδιοκτησία. Κοντολογίς, μια καθαρά ιακωβίνικη επανάσταση που θα μας κάνει κυρίους της κατάστασης· και μόλις γίνουμε κύριοι, θα δώσουμε στους εργάτες ό,τι μπορούμε και θέλουμε να τους δώσουμε.» 

Μιχαήλ Μπακούνιν, Κριτική της Υπάρχουσας Κοινωνίας, εκδ. ΠΑΝΟΠΤΙΚόΝ, 2007 (Επιμέλεια Γκ. Π. Μαξίμοφ, μετάφραση Ζήση Σαρίκα), σελ. 47

Σάββατο, 24 Ιανουαρίου 2015

ΠΑΡΑΦΡΑΣΗ ΣΥΝΘΗΜΑΤΟΣ


Whoever they vote for, we are ungovernable screwed.

Παρασκευή, 21 Μαρτίου 2014

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ

Καταγγέλλω την αποχαύνωση των θαμώνων γνωστού στεκιού για νεόπλουτους στη Γλυφάδα όπου μπάτσοι της ΔΙΑΣ το μεσημέρι του Σαββάτου 16 Μαρτίου 2014 επιτέθηκαν δίχως αιτία σε άστεγο ηλικιωμένο και έπειτα από ξυλοδαρμό, του πέρασαν χειροπέδες ενώ ο άνθρωπος έκλαιγε και φώναζε, «βγάλτε μου τις χειροπέδες, χρειάζομαι νοσοκομείο». Αποχαυνωμένα, παθητικά θύματα της καθεστηκυίας τάξης, ανάπηρα πνεύματα, παραπληγικά μυαλά, θυσιάζετε την ελευθερία σας στο βωμό του βολέματος και τη ζωή ενός ανθρώπου για έναν καφέ. Γιατί μόνο ένας  σηκώθηκε για να αντισταθεί στη συμπεριφορά των μπάτσων; Χέστηδες, άκριτοι καταναλωτές των προϊόντων, του lifestyle και του τρόμου που σας πασάρουν κράτος και ΜΜΕ, νεόπλουτοι ψευδο-φιλελεύθεροι και απαθείς, νεκροζώντανοι ηδονοθήρες, όταν απολαμβάνατε το θέαμα της βιαιοπραγίας των μπάτσων στον απροστάτευτο ηλικιωμένο, γιατί σηκώθηκε μόνο ένας;
Καταγγέλλω τους ιδιοκτήτες και τα αφεντικά της εν λόγω καφετέριας όπου δήθεν προσβλήθηκαν από τον ηλικιωμένο άστεγο ο οποίος στεκόταν απέναντι και μακριά από την καφετέρια, πέρα από τις ράγες του τραμ, και σε κρίση πανικού και απελπισίας φώναζε αερολογίες απευθυνόμενος στο κενό και όχι σε συγκεκριμένα άτομα και δεν αποτελούσε κίνδυνο σε κανέναν. Ο πραγματικός κίνδυνος απέναντι στους ιδιοκτήτες και τα αφεντικά της καφετέριας ήταν η χασούρα κέρδους από μημουάπτου, καθωσπρέπει πελάτες που δυσανασχέτησαν στη θέαση του απεγνωσμένου άστεγου – ευτυχώς, οι μπάτσοι μετέτρεψαν τη δυσάρεστη κατάσταση σε χολιγουντιανό θέαμα – και συνεπώς, τη χασούρα του μαγαζιού σε κέρδος.
Καταγγέλλω τα γουρούνια (δυο εικοσάχρονα κωλόπαιδα), τα οποία άκριτα έτρεξαν να επιβάλλουν την πολυπόθητη τάξη και λειτούργησαν σαν μπράβοι των αφεντικών της καφετέριας με στόχο την επίδειξη ισχύος ενώπιον των θαμώνων. Καταγγέλλω τα γουρούνια της ΔΙΑΣ που δίχως προηγούμενη αιτία, βιαιοπράγησαν απέναντι στον απροστάτευτο ηλικιωμένο επειδή απλώς τα αφεντικά και οι ιδιοκτήτες της καφετέριας δεν ήθελαν να χάσουν πελατεία. Καταγγέλλω τους δειλούς μπάτσους της ΔΙΑΣ που όταν είδαν ένα μονάχα άτομο να αντιστέκεται, έβαλαν την ουρά στα σκέλια και προσποιήθηκαν πως είχαν έρθει για να βοηθήσουν τον άστεγο και πως λυπόντουσαν για την κατάστασή του.
Καταγγέλλω και καθιστώ απόλυτα υπεύθυνο το κράτος – αυτό το εξουσιαστικό σώμα ψευδο-αντιπροσώπευσης του λαού και κερδοσκοπικό μηχανισμό των λίγων που ζουν εις βάρος των πολλών με το άλλοθι της δημοκρατίας και τα όπλα της οργανωμένης τρομοκρατίας, του βολέματος των υποτελών και της συστημικής προπαγάνδας – για την απόλυτα δικαιολογημένη απόγνωση του άστεγου ηλικιωμένου, την παντελή έλλειψη φροντίδας του και την απαράδεκτη κατάσταση της υγείας του (σωματικής και ψυχικής).
Στοχοποιώ την καφετέρια, ως συμβολική πράξη αφύπνισης των θαμώνων, ως απάντηση προς την απάνθρωπη συμπεριφορά των μπάτσων, ως έναυσμα προβληματισμού της βολεμένης, χαζοχαρούμενης μάζας και ως εορτασμό της παγκόσμιας ημέρας κατά της αστυνομικής βαρβαρότητας – που όλως τυχαίως είναι η ημέρα στην οποία διαδραματίστηκε το προαναφερθέν επεισόδιο, η 16η Μαρτίου.
Καθημερινά – και όχι μονάχα μία ημέρα του έτους –, μαχόμαστε κατά της αστυνομικής βαρβαρότητας, καταστέλλουμε την απάνθρωπη συμπεριφορά των οργάνων της εξουσίας στις γειτονιές μας, καθαρίζουμε τους δρόμους από εκπροσώπους του φασισμού, αφυπνιζόμαστε και μαχόμαστε πρώτα ενάντια στον εαυτό μας και ταυτόχρονα ενάντια στον τρόμο που προσπαθεί να ριζώσει μέσα μας, αρνούμαστε να μασήσουμε την προπαγάνδα της εξουσίας, αποκτούμε αλλά δε μένουμε σε θεωρητικές βάσεις, δρούμε άμεσα, οργανωνόμαστε, επαναστατούμε: τσακίζουμε τους φασίστες!
Να μας φοβούνται, όχι να τους φοβόμαστε.

Δευτέρα, 3 Φεβρουαρίου 2014

ΣΦΑΓΗ

Ανεξαρτήτως γλώσσας, θρησκείας, καταγωγής ή υπηκοότητας, ξεχυθήκαμε από τη Βουλή και με μειδίαμα στα χείλη και αίμα στα χέρια, βρυχηθήκαμε με μια φωνή:
Μαζί, τους φάγαμε!